HAKİM MİYİZ! YOKSA ESİR Mİ? (1)
Bir an kendimi maziye kaptırdım, hatırladığım kadarıyla rahmetli babam (nur içinde yatsın) evimize ev telefonu alabilmek için eski adı ile PTT’ye başvurmuş, 3 yıl sonra başvuru onaylanıp evimize üstü çevirmeli (numaralı) avize tipi telefon bağlanmıştı.
O gün evimizde bayram havası yaşanmış, kardeşlerimle heyecanımızdan ne yapacağımızı bilemez duruma gelmiş idik.
Evimize kurulan telefonun hayatımıza ne derece etki edeceğini bilmiyor, sadece evimize yeni bir aksesuar geldi gözüyle bakıyorduk.
Yıllar geçti;
Hayatımızda teknoloji (iletişim) alanında öyle gelişmeler yaşanmaya başladı ki…!
Önce tuşlu cep telefonlar piyasaya sürüldü.
Derken bir de baktık ki!
Dijital akıllı telefonlar büyüğüyle, küçüğüyle hayatımızın vazgeçilmezi haline geldi.
Cep telefonları halkımızın tabiri ile (akıllı telefonlar) usulüne uygun kullanılırsa hayatımızı kolaylaştıran, eğlendiren bir teknoloji ürünü!
Fakat cep telefonlarında sosyal medyanın sürülüp, kullanılmaya başlaması ile bu teknolojinin başta gençlerimizi olmak üzere tüm kesimleri (istisnalar hariç) olumsuz etkilediği görülmektedir.
Telefonlara o kadar çok bağımlı hale geldik ki!
Çekirdek aile dediğimiz anne, baba ve çocuk ilişkisi bitme noktasına geldi.
Akıllı telefonlarla birlikte aileler içeresinde ve dışında ne o eski muhabbetler, ne o dayanışmalar, ne de büyüklerimize ve küçüklerimize karşı sevgi saygı kaldı.
Neden böyle bir toplum olduk?
Acaba teknolojiye ayak uyduralım derken kendi benliğimizi kaybedip teknolojiye tutsak mı olduk?
Saygılarımla,
26.06.2026
Havva MUTLUCAN